MBTI is niet iets nieuws voor mij. Ongeveer vijf jaar geleden ben ik uit eigen initiatief met dit onderwerp aan de slag gegaan. De test kwam toen uit op INFJ-T.
Dit semester moest ik als onderdeel van PD de test opnieuw maken, en deze keer kwam het resultaat uit op INTP-T.
Beide persoonlijkheidstypes resoneren met mij. Maar ik zie deze types vooral als een goede manier om jezelf te ontdekken wanneer je net begint met zelfreflectie. Het is een fantastisch startpunt, maar inmiddels weet ik veel meer over mezelf dan deze test mij ooit zal kunnen vertellen.
En dat is precies waar ik op gevoel mee zit: ik pas niet binnen één van de zestien types. Daarom krijg ik ook steeds een ander resultaat. Ik functioneer op zoveel verschillende manieren, en kan tussen die manieren schakelen wanneer ik dat wil. Zo krijg ik bijvoorbeeld op al deze tests gegarandeerd ‘introvert’, terwijl ik ook best extravert kan zijn. Ik haal daadwerkelijk energie uit interacties, maar opgroeien met autisme heeft ervoor gezorgd dat ik veel last heb van mijn sociale angststoornis.
Dus hoewel dit een interessante manier van zelfontdekking is, ga ik zelf niets meer met deze persoonlijkheidstypes doen.
Want op het gebied van zelfreflectie, ben ik er voorbij.